Historia që do të shikoni është treguar më parë.
Shumë herë.
Tani do ta tregojmë sërish. Por ndryshe.
Bëhet fjalë për dy të dashuruar të mbajtur të ndarë nga një armiqësi e madhe.
Askush nuk e di si nisi kjo armiqësi, por është mjaft argëtuese.
Fatkeqësisht, para se të fillojmë,
kemi një prolog mjaft të gjatë e të mërzitshëm,
që do t'jua lexoj unë tani.
"Dy shtëpiakë, të dy të ngjashëm për nga dinjiteti,
në Veronën e drejtë...
...ku vendosim skenën tonë.
Nga mëria e lashtë në kryengritje të re,
ku gjaku civil njollos duart civile.
Nga organet riprodhuese fatale të këtyre dy..."
GNOMEO DHE ZHULIETA
Ah, znjsh. Montag, dole për të më prishur ditën!
Sa triko e shpifur, z. Kapulet! Të shkon.
Shtrigë e rrudhosur!
Plakush i dërrmuar!
Për mrekulli!
Jo, këtej!
E kapa një! E kapa një!
E kapa një!
Uinston, na e hidh topin.
Tibalt!
Sërish po bëjnë rrëmujë ata Blutë.
Mirëmëngjesi, Lordi Tullëkuq!
Zonja Bluronicë.
Tulipanët e tu duken pak të qullur këtë vit, apo jo?
S'më pëlqen ajo që po djeg.
Fjala e duhur është ''lë të kuptohet''.
Analfabet.
Nuk jam analfabet! Prindërit i kisha të martuar!
Beni! Eja t'u japim një mësim tjetër atyre Të Kuqve se si bëhet.
Po.
Kërpudhë, gjithçka në rregull?
Gnomeo! Gnomeo!
Gnomeo! Është mamaja jote! - Mos!
Nxirre këtë në rrugicë! Erdha.
Dakord. - Gnomeo...
Mami, e ke parë kopshtin tonë të bukur nga ky kënd?
Po. Sidomos këto hardhitë kacavjerrëse.
Ajo pemë ishte krenaria dhe gëzimi i babait tënd.
U prehtë në copa!
Sa më kujton atë!
Për këtë doja të thosha...
E di, detyrat e mia. - Gnomeo.
Rregullimi i bordurave, prerja, mbjellja, krasitja. Konsideroji të bëra.
Doja të thosha... - Të mbaruara. Janë të mbaruara!
Gnomeo! - Të mbaruara.
Doja të të thosha ''paç fat''.
Faleminderit, mami.
Shko atje dhe tregoju se ne Blutë
jemi më të mirë se çdo I Kuq!
I Kuq. E urrej këtë fjalë.
Një orkide e Shigjetës së Kupidit!
Zhulieta!
Ç'kemi, babi! Nuk të besohet çfarë gjeta!
Do të bëhesh copa?
Një lule që do ta turpërojë atë kopshtin Blu, matanë rrugicës.
Kjo puna e armiqësisë nuk të duhet ty.
Dhe si drejtuesi i këtij kopshti, varet nga unë...
Jam një E kuqe, mbi të gjitha.
Je po aq e rrëmbyer sa ç'ishte nëna jote. Bekuar qoftë!
Tani, kthehu atje ku ke vendin.
S'mund të qëndroj e mbyllur tërë jetën në këtë piedestale.
Nuk e shikon? Kur do ta kuptosh që je delikate?
Nuk jam delikate!
Ajo është kategorikisht jo delikate.
Vajzë kokëfortë.
Dakord.
Delikate? Do t'ia tregoj unë se kush është delikate.
Gnomeo! Gnomeo!
Forca, Tibalt! Forca, Tibalt!
Gnomeo! Gnomeo!
Jepi, Tibalt! Jepi, Tibalt!
Gnomeo!
Dakord. Ju i dini rregullat dhe nuk kam pse t'i përsëris.
Por do t'i përsëris, sepse dua. Ato janë:
Pa kafshime, pa gërvishtje, pa goditje, pa gromësima,
pa pirje dhe ngrënie, pa sharje, pa bërtitje,
pa mundje, pa bërë hi, pa bërë ho,
dhe më tepër se çdo gjë, pa mashtrime!
Pa mashtrime? Kjo nuk është e drejtë!
Gnomeo! Gnomeo! - Bëhuni gati!
Idiot! - Nisuni!
Jo!
Jepi, Tibalt! Jepi, Tibalt!
Jepi, Tibalt!
Ti je më i madhi gjer tani, shef.
Më i madhi! Më i madhi gjer tani!
Ju lutem, miqtë e mi. Më thoni diçka që nuk e di.
Mashtrues! Kështu je!
Beni, nuk më vajti në mendje që ishte e mundur,
por goja jote po bëhet më e madhe se kapela jote!
Tibalt! E kalove cakun!
Po, cakun e finishit.
Adios, dështak!
Ej, eja këtu dhe lufto si një gnom!
Luleshitësi nuk del! - Çfarë do të bëjë?
Bëj diçka! - Ai s'mund t'ia hedhë kështu!
Tregoja! Tregoja!
Nëse nuk del ai, atëherë do të hyjmë ne atje.
Në kopshtin e Kuq? Aty nuk ka hyrë askush.
Atëherë them që ka ardhur koha të hyjë dikush.
Hakmarrja do të jetë gallatë.
Kërpudhë, shkojmë të zhdëpim ca bar!
Ky mision në territorin e kopshtit të Kuq
do të kërkojë lëvizje maksimale.
S'do të lëvizësh më tepër se kaq.
Përshëndetje!
E kapa një.
Noto. Ji i lirë.
Faleminderit.
E kapa një.
Të gjitha këto për një lule të marrë.
Po. Është e vetmja mënyrë që do të më marrin seriozisht këtu.
Do të më duhesh të më mbulosh, Naneta.
Nëse pyet babai im thuaji që po laj flokët.
''Po laj flokët. ''
Unë nuk kam flokë! Do ta kuptojë që është gënjeshtër!
Jo, flokët e mia! - Dakord! Po laj flokët e tua!
Dakord. Si të thuash ti. Nuk do të vonohem.
Jashtë!
Dreqin, Laro! Këtu, more djalë!
Shpejt erdhe!
Bie në sy fare lehtë. Më duhet një maskim.
Një veshje të re. E rregulloj unë.
Merre. Kjo është e lezetshme.
Kthehu.
Vjeturinë e bukur në prapanicë. Tani, shko e merre lulen tënde.
Mbase ndonjë fëmijë me më pak ngjyrë rozë të shndritshme?
Sa më pak?
Provo të zezën.
Besomë. S'do të të vërë re askush me atë.
Atëherë është e përkryer.
Dukesh seksi!
Do të hyj brenda.
se po Ian flokët!
Bëjmë një lojë! Po mendoj për një film.
Është dy fjalë dhe mbarojnë me "Merimangë".
Njeriu Merimangë?
Jeni të zgjuar. Dakord.
Kjo është e paparë! Më pëlqen të jem ushtar.
Pusho.
Dakord, kam një tjetër. Tre fjalë. Dy fjalët e para janë "Njeriu Merimangë".
Njeriu Merimangë 2?
Kush po bën hile?
Beni, më jep bojën. Beni?
Jo.
Beni!
Tibalt! - Kapini, idiotë!
Shkojmë!
Mbathja! Shpejt!
Ku Vajti? - Është në lulet begonia!
Të dukem gjë si lule begonia? - Jo, i ngjan më tepër manushaqes.
Gjejeni!
Këtu s'është. - As këtu.
Këtu s'ka asgjë, përveç margarita.
Eja!
Mbahu!
Beni. Shihemi në anën tjetër! - Gnomeo! Jo!
Dua të rri, por duhet të fluturoj.
Mbase po pyet veten se çfarë kërkoj në çatinë e serës tënde.
Thjesht unë... kujtova se nuk jetonte kush këtu.
Nuk jetojnë. Nuk jetoj, dua të them. Ky nuk është kopshti im.
Shumë mirë, sepse eerdha të marr atë orkidenë.
Këtë? - Po.
S'e di, them ta mbaj këtë.
Si? Por e pashë e para, kështu që pse nuk ma jep?
E kapa unë i pari. Posedimi është 90 % i ligjit.
Por nëse e do, eja ta marrësh.
Në rregull. Faleminderit.
Serë e bukur, apo jo?
Po duhet ta shohësh që këtu. - E të më shpëtojë kjo pamje?
Kush është gnomi yt? - "Kush është gnomi yt?"
Kush është gnomi yt tani?
Mos! Qenka një Blu. Jo Blu.
Zhulieta, nuk të lejohet të kalosh piedestalin.
Çfarë kërkon jashtë në rrugicë?
Mund të të bëj të njëjtën pyetje, Tibalt.
Po kërkojnë një gnom blu. Është një tip i shëmtuar.
Ka një gërvishtje, ketu. - E quajnë Gnomeo.
Nuk e ke parë, apo jo?
U dukka i tmerrshëm!
Jo, sigurisht që s'e kam parë. S'e kam parë aspak.
Je me fat. Eja, hyjmë brenda!
Zhulieta.
Një E kuqe.
Pse duhet të ishte një E Kuqe?
Ku e ke orkidenë kaq të rëndësishme që të ndryshon jetën?
Çfarë orkideje?
Çfarë ke?
Qepe! Ke takuar një djalë!
Si? Jo. Ndoshta, pak a shumë.
Po, kam takuar.
Dua detajet! Fol ngadalë!
Është totalisht i pashëm? - Totalisht.
Ka një stomak rrumbullak?
Le ta quajmë energjik!
Dhe...
Kapela e tij është...
E madhe dhe me majë?
Supozoj se nga një këndvështrim,
mund të thuash që duket pak a shumë si blu.
Blu.
Kjo është një nga shakatë e tua!
Jo, nuk e kuptoj.
Nora mistrece dhe flakëruese!
Ajo i përkëdhel fytyrën një prej Bluve!
Të lutem hesht, Naneta. Qepe!
E qepa!
Kjo është fantastike, Zhulieta!
Vërtet? - Është e shkatërruar.
Si? - Një I Kuq dhe një Blu.
Thjesht nuk mund të ndodhë.
Është një dashuri e shkatërruar dhe kjo është më e mira.
Nuk do ta shohësh më kurrë.
Një ditë kur të vdesësh, do të thoni,
''Oh, dashuria ime e vërtetë! E pashë vetëm një herë. ''
Do ta shoh... Do të thuash...
Çfarë thua që do ta shoh vetëm një herë?
Sa tragjike nga ana romantike!
Dashuria juaj është e shkatërruar. Dashuria juaj ka vdekur.
Ka vdekur.
Do ta shoh vetëm një herë? - Është shkatërruar!
S'e kam parë asnjëherë Lord Tullëkuqin kaq të dehur.
Duhet të gjejmë Gnomeon. Ndahemi!
Do të të doja të të braktisja.
Shkojmë për peshkim!
Në rregull, djalosh.
Shko e gjej Gnomeon.
Shkatërruar. Vdekur. Shkatërruar. Vdekur.
O Gnomeo, Gnomeo,
jemi dënuar vërtet, që të mos e shohim më njëri-tjetrin?
Pse duhet të mbash kapele blu?
Pse të mos ishte e kuqe si e tim ati, ose jeshile si një kukudh?
Ose ngjyrë vjollcë si një njeri i çuditshëm?
Çfarë ka një gnom? Sepse ti je blu, babai im sheh të kuqen
dhe ngaqë unë jam e kuqe, ndjehem blu.
Në çdo moment, kjo s'duhet të na mbjaë të ndarë, apo jo?
Jo, nuk duhet! S'mund ta kisha thënë më mirë vetë!
O hallë e dashur! I dëgjove të gjitha? Çfarë po bën këtu?
S'e di. Erdha për...
Doja të të shihja sërish.
Je i çmendur?
Nëse të gjen babai, do të të groposë nën oborrin spanjoll.
Të më gjejë mua? Tallesh? Lëvizja me kujdes është emri im i mesëm.
Jo! Shpejt, fike!
Po përpiqem!
Bej diçka! - Ka ngecur butoni!
Zhulieta!
Nuk fiket!
Ke diçka mbrapa! - Kërpudhë!
Zhulieta, çfarë ka...?
Dukesh tip gallatë.
Më fal, pak ndihmë këtu. - Po vjen babai im.
Ti duhet të jesh Gnomeo.
Gëzohe, që të takoj... në 30 sekondat para se të zbulohesh e të vritesh.
Shpejt, fshihu! - Zhulieta,
ta kam thënë më parë, s'ka muzikë në shpellë pas orës 10:00.
Çfarë po ndodh këtu?
Ishte një...
Pashë një ketër dhe i ranë lajthitë.
Po, lajthi sa një gur.
Po. Faleminderit, Naneta.
Dakord, por s'ka më tallje, veçanërisht sonte.
Na ka sulmuar një Blu!
Nëse e kap një Blu, do të flejë me peshqit.
Nuk jam një njeri që tensionohem lehtë.
Lordi Tullëkuq, kam pasur probleme me...
Me çfarë?
Më duket se nuk është koha më e
Nuk është ideale. - Por unë...
Shko, të lutem. - ... erdha këtu për të të thënë...
Çfarë? - Unë...
Më fal. - Zhulieta, ka ndonjë gjë
pellgu? - Pellgu? Jo. Me këtë pellg?
Jo, është mirë. Është po aq pellg nga çfarë ka qenë.
O Zot! Çfarë është ajo gjëja atje?
Çfarë ishte? - Ajo gjëja...
Çfarë pamje kishte? - Dukej si një...
Mirupafshim, atëherë! Shko. Faleminderit që erdhe.
Natën e mirë, princ i këndshëm, ëndrra engjëjsh, pëllumbash,
trumcakësh, apo çfarëdo qoftë.
Ndarja është një dhimbje kaq e ëmbël.
Naneta, ku është Gnomeo? Ka ikur?
Po. Ka ikur përgjithmonë. - Si?!
Mendoj se do ta kuptosh që kjo me të vërtetë të përket ty.
Faleminderit.
S'mund të shkoj. - E di si ndjehesh.
Jo, kam ngecur vërtet.
Mund të të takoj sërish nesër?
Po, por jo këtu.
Atje te vendi i vjetër i Lorencit, atëherë?
Nga mesdita? - S'është aq afër sa duhet.
Mund të vij në orën 11:45. - Dakord.
Ajo bretkosa kishte të drejtë. Ndarja është një dhimbje kaq e ëmbël.
Faleminderit, Naneta.
Ti e di që ai do të të lërë, sapo të zbulojë sa shumë peshon.
Kërpudhë, e shikon këtë fytyrë?
Është një fytyrë e lumtur gnomi. Eja këtu, tani!
Nëpërkëmbje! Poshtërsi!
Jnaë hequr dorezat e kopshtarisë, apo jo?
Ti! Po më prish makinën kositëse!
E dashur zonjë, je e çmendur nga truri!
S'më kishte vajtur në mendje, se do të uleshe në këtë nivel!
Meqe ra fjala, të lutem mos i vidh më mbathjet e mia.
Në ëndrrat e tua, plak matuf!
Si ka mundur t'ia bëjë ajo këtë pusit të Tibaltit?
Luleshitësi im i mirë! pse e kapin me ty, xhanëm?
Kush mendon se duhet të porosis
makinën kositëse më të mirën në treg?
pse ia bëjnë këtë Tibaltit?
Sepse askush nuk e ka qejf atë.
Çfarë do të bëjmë?
Do të gjejmë pikën e tyre të dobët.
pastaj çfarë do të bëjmë?
Dëm.
Shumë dëm.
Dakord. E kruan me mua, Kapulet?
Ta tregoj unë, more thes i vjetër kompostoje!
Nuk ka marrë fund. pa dyshim.
Dakord. Çfarë kemi këtu?
Ka hyrë në Rrjetin e Gjerë Botëror.
Jo, nuk besoj. - Zgjidh atë!
Atë! Po, më pëlqen ajo. - Jo, s'besoj.
Jo! Atë! - Ç'është kjo?
po e humbisni luftën në kopshtin tuaj?
Ndoshta ka ardhur koha për një armë të fshehtë.
Tokëfirminatori!
Është pajisja metalike më e pamëshirshmja,
500 kuaj fuqi, dominues në bar, që ka parë ndonjëherë bota!
Tokëfirminatori!
Është panevojshmërisht e fuqishme! Tani me 75 % më tepër fuqi!
pastron! - pastron!
Gërmon! - Gërmon!
Kosit! - Kosit!
Kopshti juaj do të ketë frikë të rritet!
Tokëfirminatori!
Është një armë e shkatërrimit të barit!
Tokëfirminatori nuk do ta pengojë barin të rritet.
Nuk rekomandohet për përdorim rezidencial, vëlla.
Atë!
Ç'ishte kjo!
Zgjidh atë! Të lutem, zgjidh atë!
Mos! - po, po.
Kjo është një copë në fytyrën tënde.
Kjo shpejtësi më duhet mua.
Jo Qethësen Kotele! Mos!
Absolutisht jo.
Zhulieta? Ja ku qenke! - Ç'kemi, babi.
Jam menduar për diskutimin tonë të djeshëm.
Por unë po... - Të duhet shoqëri me djem.
Dikush që të kujdeset për ty, që të të mbajë të sigurt.
Si? - Ti e njeh parisin, apo jo?
po, patjetër. pse?
Ka ardhur të të bëjë një vizitë. - Babi!
Në regull. Askush s'thotë nuk e di kur duhem.
Mirupafshim! - Kam diçka për ty.
Urdhëro. Gipsofila. Të këndshme.
Çfarë nënkupton? Nënkupton "adhurues shkumësi".
Megjithse, në mënyrë ironike, rritet më mirë në baltë. Është e çuditshme.
Kujton se e di dhe më pas, bam, bën ca lexime,
del që është tokë balte,
megjithse kujtoje se ishte adhurues shkumësi. E çuditshme.
Dakord. Ishte kënaqësi që fola me ty.
Ku shkon? Ndal! Jo! Bëj çfarë të duash.
Por dua të them, që është pak e pasjellshme të më lësh në takimin e parë.
''Takimin e parë''? - po.
Mendova. çfarë i merr një i dashur... - " I dashur"?
...të dashurës së tij? - "Të dashurës"?
Sa mirë!
Një shenjë e vogël e dashurisë sime.
Zhulieta, e kupton çfarë është kjo?
Është hibridi im i luletogëzës dhe zhabinës...
Një trekëndësh dashurie! -... që unë e quaj "prapanicë dhelpre".
Dhe ti! Nuk e dija që ishe kaq shejtan!
E kam anën time të errët, me siguri.
Ç'kemi, Zhulieta!
Çfarë emri! Emër i shkëlqyer! Të shkon me sytë.
Dukesh shumë e mirë.
U vrave, kur re nga parajsa?
Kjo është shkatërruese. Jo! Ti dukesh mirë.
Si po ia kalon, vogëlushe? - Mirë jam, vogëlush. Si je ti?
S'kam kurrë më mirë.
Mendon se e dëgjoi kush këtë?
S'ka njeri këtu.
Atëherë pse po pëshpërit? - Pse po pëshpërit ti?
Shikoje atë!
Them se mbaruam me pëshpëritjen.
Është një MacAllister Ranger i viteve 1950.
Ta ndezim! - Dakord.
Shikoje fuqinë e kësaj bukurosheje!
Është bosh. Bingo!
Provoje me këtë. - Faleminderit.
Ti je? - Po, unë jam.
Jam edhe unë!
Ç'ishte ajo? - Nuk ia kam idenë.
Çfarëdo që të jesh, dil jashtë ngadalë!
Kam një armë të mbushur!
Dhe nuk kam frikë ta përdor!
Mendon se e frikësova? - padyshim.
Unë di që jam i frikësuar.
Shikojeni këtë vogëlushe! Më shikon tani!
Me që ra fjala, faleminderit që gjetët këmbën time dhe më latë të lirë. Ju dua!
E dini ç'është të mbyllesh për 20 vjet?
Krejtësisht i vetmuar, duke mos pasur askënd me kë të flasësh?
''Si e ke këmbën tjetër''?
"S'e di, Pendëgur. Të kujtohet? Nuk e kam".
Nuk jam shum i mirë për shoqëri, apo jo?
Na fal, por s'na vajti në mendje që jetonte kush aty.
Po, ne nuk duhet të jemi këtu. Do të shkojmë.
Po sikur të na ndjekë? - Atëherë do ta zbulojnë prindërit tanë.
Mos! Naneta kishte të drejtë. Jemi të shkaterruar!
S'mund t'i shkulni leshtë nga këta sy me rruaza.
Mendoj se ju të dy keni dalë në takim dashuror.
Takim dashuror? Jo! - Takim dashuror? Jo!
S'ka takim dashuror. Po grindemi. - Po grindemi gjer në vdekje.
Armiq të përjetshëm. - Po, nuk e shikon?
Ai është një Blu! - Dhe ajo një e Kuqe!
Dhe unë jam rozë! Kujt i intereson?!
Gjithsesi, duhet të pyes.
Pse e sjell atë në një vend plehrash si ky?
E di!
Erdha menjëherë!
Zhulieta, prit!
Fillove prapë. Jam tepër delikate, apo jo?
Jo. Do të thosha, mos u përmbaj. Lëre atë të grijë!
Vërtet? - po.
Shko!
Shikojeni këtë! Është një zhvillim i sigurt. Një kaligrafi fantastike!
Por duhet të bëjmë diçka për këtë barin e keq.
Nuk është bar i keq. Ato luleradhiqet janë dëshira.
S'e di. Një bar i keq, sido që ta ketë emrin, bar i keq mbetet.
Jepi. Mendo një dëshirë dhe fryji.
Është pak vështirë me sqep.
Të lodh, apo jo? Duhet të ulem.
Dua të bëj një rrëfim. Nuk i kam dhënë asnjëherë një makinë kositëse.
Jo, je e natyrshme.
Babanë e kam mbimbrojtës.
Ti e di që kjo është marrëzi, apo jo?
po.
S'e kisha imagjinaur asnjëherë se do të dashurohesha me një Të Kuqe.
Dhe unë me një Blu. Në asnjë mënyrë.
Tërë jetën time, nëna ime më ka rritur për t'ju urryer ju Të Kuqve.
Kjo nuk mund të funksionojë asnjëherë.
Mundet?
Një E Kuqe me një Blu, nuk shkon.
Shkon?
Shikoni! Duket sikur po bie borë, por nuk po bie.
Po e kuptoj tani. Shikoni, marifeti është t'ia bësh...
I fryn të gjitha me një frymë. Nuk ke pse...
Dua që të kthehemi e ta bëjmë sërish këtë gjë nesër.
Jap fjalën,
sekreti juaj është i sigurt me mua.
Të vijmë?
Unë mund të vij në orën 11:45.
Jo kaq shpejt.
Ç'kemi, Kërpudhë! Çfarë ke, kokëbutoni?
Kujdes! Do të ciflosësh ndonjë gjë. Çfarë po bren?
Si?
Mami! - Gnomeo!
Si mund të ketë ndodhur kjo? Ku ishe?
Isha...
Nuk isha kund.
Mos u mërzit, mami. Do të ta rregulloj.
Si? Tullëkuqi dhe huliganet e tij kanë shkatërruar
gjënë më të bukur që kanë Blutë.
Yt atë e mbolli këtë.
E rritëm nga një filiz.
Ata maskarenjtë E Kuq! Hajde, Gnomeo! Do t'i bëjmë ta paguajnë!
Secili prej tyre!
Secili prej tyre?
Babai di t'i zgjedhë mirë.
Nuk di?
Kjo është e dhimbshme. - Torturë e këndshme.
I shndritshëm. - Naneta?
Gnomeo.
Dakord.
Zhulieta, jo, prit! Unë...
Një Blu!
Ndërpriteni misionin! - Çfarë ndodhi?
U bllokua gryka. Shkojmë!
Gnomeo?
Një kapele kaq e madhe, për një gnom kaq të vogël.
Ju pëlqen pak argëtim?
Ta nxjerrim këtë vogëlushe në rrugicë!
Çfarë do të bëjmë pastaj?
Do të kalojmë një kohë të mahnitshme.
Forca, Zhulieta! S'është kaq keq.
Kjo është lëvizja jote e madhe në takimin e dytë?
I qeras, u bën drekë dhe pastaj i spërkat me helm bari të keq?
Duhet ta pranosh, është origjinal.
Shakaxhinjtë e mi qenkan kthyer tashmë!
Ji e arsyeshme! Nuk kisha zgjidhje tjetër, pas incidentit me hardhitë.
Si mendon se duket kjo? Një banjë, në mes të kopshtit,
ku nuk rritet asgjë.
Sa të egërsuar që jeni ju Blutë! - Prit pak. Ne Blutë?
Çfarë do të bëni? - Pendëgur, jemi të zënë!
Ç'thoni! Argëtohemi ca!
Më lejo të të tregoj diçka për ju Të Kuqtë.
Ne Të Kuqtë?
S'mund të qeshim për këtë? Di që kërpudha jote e vogël mund të qeshë.
Pendëgur! - Pendëgur!
Jemi në mes të diçkaje! - Ti nuk e kupton.
Mundesh? - Na lër rehat!
Dakord. Më falni.
Ndonjëherë emocionohem më tepër se ç'duhet.
Veçanërisht kur kam miq kaq të mirë. Si ju dhe...
por e di që e teproj paksa.
prit, pendëgur.
Kthehu, pendëgur! Më fal.
Mund të mos jem një shpend i zgjuar, por e di se çfarë është dashuria.
Urrejtja e të tjerëve
më shkatërroi dashurinë.
Nuk munda të bëja dot asgjë.
por ju mundeni.
Mendoj se ai shpend plastik ngjyrë rozë mund të ketë të drejtë.
po sikur të mos kthehemi kurrë mbrapa?
Të mos kthehemi kurrë mbrapa? Po babai im?
po Naneta? Kopshti i Kuq?
E vërteta është se atje jemi armiq.
por këtu? Këtu jemi një çift bashkërendues.
Zhulieta, do të qëndrosh këtu e të ndërtosh një kopsht me mua?
Me shumë kënaqësi.
Gnomeo!
Çfarë bën?
Beni! Dëgjo, mund të ta sqaroj!
Beni, prit!
Pa shiko, pa shiko! Na qenka Beni me Kapele të Madhe!
Do të prishësh kopshtin tonë, apo jo?
Beni!
Jo!
Sa mirë u ndjeva!
Jo!
Tibalt!
Kapele për kapele!
Gnomeo, jo!
S'do ta sulmoje një gnom të paarmatosur, apo jo?
Idiot!
Mëshirë!
Tibalt! Muri!
Nuk mendove vërtet se do ta haja atë marifet të vjetër, apo jo? Ç'mur?
Oh, këtë mur!
Mos!
Ç'ishte kjo? - Çfarë ndodhi?
Tibalt?
Tibalti s'mund të jetë më me ne.
Goditeni!
Jo!
Cili është kuptimi i këtij kapsllëku?
Gnomeo theu Tibaltin!
Jo! Nuk e bëri ai! - Zhulieta!
Gnomeo! - Mami!
Gnom për gnom!
Kape! - Si?
Thyejeni!
Mbathja, Gnomeo!
Mjaft!
Hakmarrje!
Çfarë bën? - Jo! Unë e dua atë!
Si? - Të shkatërruar.
Bëni diçka.
Gnomeo!
Je e çmendur?
Mjaft thyerje për një ditë!
Çojeni në piedestalin e saj dhe mbajeni aty!
Iku.
Mos! Iku.
Gnomeo.
Jo, jo Gnomeon.
Shkojmë në shtëpi!
Djali im i gjorë!
Qëndro!
Djalë i mbarë!
Kërpudhë!
Jo!
Ç'është ky? Një gnom?
po, plako. Duket si motra jote.
Mos e lëshoni!
Hë pra, pasoje!
Nuk më lë zgjidhje, Zhulieta.
Mamanë tënde e humba, ty nuk do të të humbas.
Afrohuni, lepuj!
Në regull. Duhet të marrim hak për Gnomeon. Do të bëjmë këtë:
Jo tani, Kërpudhë!
Dakord. E kuptova!
Dakord, kërpudhë e vogël. Po vij.
Çfarë po kërkon të thuash?
Timi i Vogël është rrëzuar në pus?
Jo? Xhoni i Vogël?
Mustafai i Vogël? Riçardi i Vogël? Çfarë?
Ka rënë një çajnik çaji në pus.
Çfarë?
Gnomeo.
po thua që ka rënë Gnomeo në pus?
Jo, kërpudhë e vogël, ai është thyer.
E pashë vetë.
Çfarë? Kërkon të të ndjek më? Dakord.
Po vij me ty. Por se ç'lidhje ka kjo me Gnomeon, nuk e di.
Ku ndodhet ky pus ku bien të gjithë?
Gati?
E shpifur!
'Tjeta!
Tokëfirminator!
Po e humbisni luftën në kopshtin tuaj? - Kurrë!
Ndoshta ka ardhur koha për një armë të fshehtë!
Sille! - Tokëfirminatori!
Kjo është për Gnomeon!
po!
Forca!
Kuletë e mallkuar!
Më merr.
Unë dhe Zhulieta, kemi vendosur se do të vazhdojmë pavarësisht armiqësisë.
Ishte për mrekulli, por pastaj shoku im më i ngushtë Beni e zbuloi
dhe pastaj Tibalti, që është mjaft punëtor meqë ra fjala,
përplasi një mistri në kapelën e Benit.
Isha aq i inatosur, saqë sulmova Tibaltin dhe u përplas edhe ai më në fund.
Nuk ishte faji im. Pastaj më ndoqën.
Më dëbuan. Kam qëndruar këtu në kokën tënde, larg Zhulietës.
E jashtëzakonshme.
Historia jote më fut në mendjen e dikujt tjetri.
Vërtet?
Po. Ka ca ngjashmëri të mrekullueshme.
Çfarë ndodhi? Bashkohen atëherë?
Bashkohen? Jo tamam.
Çfarë do të thuash?
Është me të vërtetë mirë.
Ajo trillon vdekjen e saj.
Ai e gjen atë, mendon se ka vdekur dhe vret veten.
Ajo zgjohet, e gjen atë të vdekur dhe vret veten. Vdesin te dy.
Dalin të gjithë, fundi, mbyllet perdja! Brohoritje më këmbë!
Të lumtë! Të lumtë! Autor!
Çfarë the? Vdesin të dy?
Çfarë fundi është ky?
Djali im i dashur, kjo është një tragjedi.
Po më thua mua, shoku! Është koti!
Koti? - Duhet të ketë një fund më të mirë se ky!
Supozoj se ai mund të jetë kthyer tamam në kohë
për të shmnagur katastrofën, por më pëlqen më tepër pjesa e vdekjes.
Mos!
pendëgur!
Një fjalë!
plastik.
Si më gjete? Kërpudhë!
Të nuhati ajo. Nuk ka as hundë. E kontrollova vetë.
E dija se mund të mbështetesha te ti, kokë e vogël butoni!
Çfarë ke?
Nuk ka pushuar, jaketi-jaketi!
Nuk ka pushuar që nga rrugica.
Çokollata në të huaj, çokollata në të huaj...
Zhulieta ndodhet në rrezik!
Jo, nuk është kjo.
Zhulieta ndodhet në rrezik!
Të thashë.
Ejani! Duhet të kthehem te Zhulieta e ta shpëtoj.
Kështu tha edhe ai, por ajo kishte vdekur para se ai të arrinte në shtëpi!
Do ta shohim!
Beni.
Çfarë mendon, zonja B? Kjo vogëlushe është e pajisur plotësisht.
E pajisur për çfarë?
Ka rregullime për bordurat, zbukurim, qërim
dhe hakmarrje!
Bëje, Beni. Bëj çdo gjë që duhet!
Bëji t'u vijë keq për ditën që shkatërruan djalin tim!
Lëshoni qentë e luftës!
Dhjetë, nëntë, tetë, shtatë, gjashtë,
pesë, katër, tre,
dy, një!
Jo!
po!
Mos!
Dreqin!
Mos!
Sulm!
Kundërsulm!
Kundër-kundërsulm!
Zjarr! - Predha!
E kapa një!
Faleminderit!
Lëviz!
Jo!
Jo! paris!
Zotërinj, ju sugjeroj t'i bashkojmë kokat. Sulmoni!
Jo, jo, jo!
Mbahu!
Faleminderit!
Zhulieta!
Qenke gjallë!
Eja me mua! - Dakord!
Mos!
Jo!
Dëshiron një shkatërrim total tani?
Shkatërrimi në progres.
Kapeni!
Forca, forca, forca!
Zhulieta!
Biri im! S'ka mundësi.
Shënjestra është kyçur.
Do të shpërthejë! Tërhiquni!
Nuk ia vlen.
Shko.
- Nuk shkoj askund.
Të thashë.
Jo.
S'kam gjë! Jam mirë!
Shumë mirë.
Më vjen keq për djalin tënd.
Më vjen keq për vajzën tënde.
po mundohesha ta mbaja të sigurt.
E kam fajin unë për të gjithën këtë.
Faji ynë.
Kjo armiqësi...
Ka marrë fund.
Lëviz!
S'e di për ty, por...
...mendoj se ky fund është shumë herë më i mirë.
Mirdita, shtrigë! - Leshko!
Faleminderit!